എന്റെ സുഹൃത്ത് വളരെ അഡ്വാന്സായി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു ,കുറെ പഠിച്ചു വലിയ ഡിഗ്രി ഒന്നും നേടിയില്ലെങ്കിലും സാമാന്യം ചുറ്റുപാടുകളെ കുറിച്ച് അവബോധമുള്ളവാനാണ്. വിവാഹത്തെ കുറിച്ചും ചില കഴ്ച്ചപ്പാടുകളൊക്കെ അവനുണ്ടായിരുന്നു.അത്യാവശ്യം പക്വതയും വിദ്യാഭ്യാസവും നേടിയ ഒരുത്തിയെ മാത്രമേ കല്യാണം കഴിക്കു എന്ന എല്ലാവരുടെയും പൊതുവായ ചിന്ത അവനെയും വല്ലാതെ ഗ്രസിച്ചു .കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില് അങ്ങനെയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടുകയും ചെയ്തു.അല് ഐനില് ജോലി ചെയ്യുന്ന അവനു ഭാര്യയെ വിട്ടു പ്രവാസ ജീവിതം തള്ളി നീക്കാന് ഏറെ പാട് പെടേണ്ടി വന്നു.പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേഷന് നേടിയ ഭാര്യ പല കാര്യങ്ങളിലും തീരുമാനങള് എടുക്കാന് ഭര്ത്താവിനെ സഹായിച്ചു.അത്യാവശ്യം പൈസ കയ്യിലുണ്ട് ,ഫോണ് വിളിയും മറ്റുമൊക്കെ നല്ലോണം നടക്കുന്നു ....ഭാര്യക്ക് സ്നേഹം നല്ലോണം നല്കി .
നാലഞ്ച് വര്ഷത്തെ സ്നേഹമയമായ ജീവിതത്തിനൊടുവില് അവര്ക്ക് ഒരു പെണ് കുഞ്ഞു ജനിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഫോണ് ചെയ്യുംപോഴെക്കെ അവള് പറയും നാട്ടിലേക്ക് വരാന്,അവളുടെ കയ്യില് കുറച്ചു ആഭരണങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ട് ,അവ എടുത്തു എന്തെങ്കിലും ബിസ്നസ്തുടങ്ങാം ,നാട്ടില് സുഖമായി ജീവിക്കാം ............(.വിവാഹം കഴിയുമ്പോള് പല ഭാര്യമാരും പറയാറുള്ള കാര്യമാണത് ,പക്ഷെ ഈ വാക്കില് കുടുങ്ങിയാല് പിന്നെ ..........വിധി)
നിരന്തരമുള്ള ഭാര്യയുടെ ഈ അഭിപ്രായം മാനിച്ചു അവന് നാട്ടിലേക്കു യാത്ര യായി ,
വീട്ടുകരും ബന്ധുക്കളുമെല്ലാം എതിര്ത്തെങ്കിലും ചുടും പ്രയാസവും വിരഹവും നിറഞ്ഞ പ്രവാസജീവിതത്തില് നിന്ന് മുക്തമാവുകയാണല്ലോ എന്നാലോചിച്ചു അവന് അഭിപ്രായത്തില് ഉറച്ചു നിന്ന് ,സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ പിന്തുണയും കൂടിയായപ്പോള് മറ്റൊരു തീരുമാനവും അവനുണ്ടായില്ല .
വിധി പ്രതീക്ഷകളെ കീറി മുറിക്കുന്നത് ആരോടും ചോദിക്കാതെയാണല്ലോ? അവന് ഭാര്യയുടെ ആഭരണം വില്ക്കുകയും പണം ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനു വിനിയോങിക്കുകകയും ചെയ്തു . പ്രതീക്ഷ പോലെ ആയില്ല കാര്യങ്ങള് ,ബിസിനസ്സില് പരാജയം സംഭവിക്കുകയും പണം നഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തു .വീട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളും കണക്കിന് തെറി വിളിച്ചു ,അപമാനവും പരാജയവും പേറി മാനസ്സികമായി തളര്ന്ന ഒരു വല്ലാത്ത സമയം , സ്നേഹത്തിന്റെ വിലയറിയുന്ന ദുര്ഘട നിമിഷങ്ങള് ,പക്ഷെ സ്വന്തം ഭാര്യ പോലും കാലു മാറി അവനെതിരെ തിരിഞ്ഞു ,അതവനു ആലോചിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു .സ്നേഹ നിര്ഭരമായ മനസ്സുമായി ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലില് അറേബ്യയുടെ മണല് തരികളില് കഴിച്ചു കൂട്ടിയ കാലങ്ങള് അവനു അറിയാതെ ഓര്ത്തു പോയി, ജോലി കഴിഞ്ഞു ഉറങ്ങാന് വരുന്ന നേരങ്ങളില് പ്രിയതമയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി നിശബ്ദമായി കണ്ണീര് ഒഴുക്കിയ രാത്രികളെ അവന് ഓര്ത്തു, ഒരു മനുഷ്യന്റെ വില പോലും നല്കാതെ പെരുമാറുന്ന ഭാര്യയെ ആണ് പിന്നീട് അവന് കാണുന്നത് .'എന്റെ ആഭരണങ്ങള് ഇപ്പോള് എനിക്ക് കിട്ടണം 'എന്നവള് അലറി. സ്നേഹത്തെ കുറിച്ച് അവന് മനസ്സില് പടുത്തുയര്ത്തിയ കൊട്ടാരങ്ങള് വെറും ചീട്ടുകൊട്ടാരങ്ങള് മാത്രമാണെന്ന് പതിയെ അവനു ബോധ്യപ്പെട്ടു . കുടുംബത്തോടും ബന്ധുക്കളോടും മാത്രമല്ല തന്നോടു തന്നെ ദേഷ്യവും പുച്ഛവും തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അവ .അവള് കുട്ടിയെയുമായി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി .
വര്ഷങ്ങള് വീണ്ടും പിന്നിട്ടു ,അവളുടെ കടം വീട്ടാനായി വീണ്ടും അവനു മരുഭുമിയില് അഭയം തേടേണ്ടി വന്നു ,ഇപ്പോള് അവനു സ്ത്രീ വര്ഗത്തോട് തന്നെ വെറുപ്പും നീരസവുമാണ് ,മറ്റൊരു വിവാഹത്തെ കുറിച്ചോ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോ ആലോചിക്കുക പോലും ചെയ്യാറില്ല .
ഏത് കാര്യത്തിലും ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാതെ ആര്ക്കോ വേണ്ടി ജീവിക്കുകയാണ് ,ഉപദേശങ്ങളും ഗുണദോശങ്ങളും അവന്റെ ചിന്തകളെ തെല്ലു പോലും ബാധിക്കാറില്ല.തകര്ന്ന മനസ്സുമായി ആര്ക്കോ വേണ്ടി അവന് ജീവിക്കുന്നു ..................
വിദ്യ നേടി അഭ്യാസം അറിയാത്ത സഹോദരിയോട്
നാലക്ഷരം പഠിച്ചെന്നു കരുതി അഹങ്കരിക്കരുത്, പ്രാവര്തികമാക്കാന് കഴിയാത്ത വിദ്യ കൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് നേട്ടമൊന്നും ഇല്ല ,അറിവ് കൂടുമ്പോള് സംകാരവും താഴ്മയും സഹജീവികളോടുള്ള സ്നേഹവും കൂടുകയാണ് വേണ്ടത്, വിവാഹം എന്നത് പരസ്പരമുള്ള തിരിച്ചറിവിന്റെ ജാലകമാണ്,അട്ജസ്റ്റ് ചെയ്യലിന്റെ പാഠങ്ങള് പഠിക്കേണ്ടത് വിവാഹ ജീവിതത്തില് നിന്നാണ്.മനസ്സ് എപ്പോഴാണോ പണത്തിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നത്, അപ്പൊ സ്നേഹം ഇല്ലാതാകും ,പണത്തിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള് കൊണ്ട് ആരെയും അളക്കരുത് ,പണം ഒരിക്കലും ശാശ്വതമല്ല ,ആരോഗ്യവും സ്നേഹവും പണത്തില് അനുഗ്രഹവും ഉണ്ടാകാനായി ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.സ്നേഹം ഒരിക്കലും പണത്തിനു പകരം വെക്കാന് കഴിയുന്ന വസ്തുവല്ലെന്ന് താമസിയാതെ തിരിച്ചറിയും !
cpmrfi@gmail.com
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ